Wat zien we?
Vandaag zijn naar schatting 18 612 mensen dak of thuisloos in Vlaanderen, waarvan bijna een derde kinderen.
Deze data is een extrapolatie van de jaarlijkse dak-en thuislozentelling. Jaarlijks wordt op een dag een momentopname gemaakt in een aantal steden en gemeenten waar mensen de nacht doorbrachten. Door de jaarlijkse herhaling en dus de geografische spreiding is er op dit moment een extrapolatie voor Vlaanderen beschikbaar. Deze toont aan dat het aantal een stuk hoger ligt dan eerdere schattingen, en dat de meerderheid van dak-en thuislozen bij vrienden en familie verblijft (36,4%) of in opvang of tijdelijk verblijf (31,8%), gevolgd door een verblijf in een instelling (13,5%) of een niet-conventionele ruimte (12,4%). Daarnaast werden ook 2816 personen in Vlaanderen geconfronteerd met de dreiging van uithuiszetting.
Waar willen we naartoe?
Dakloosheid heeft diverse oorzaken en is een complexe problematiek. In een circulaire economie gaan we op zoek naar een materiaalefficiënte en duurzame invulling van de woonbehoefte. Dakloosheid is de meest extreme vorm van niet-ingevulde behoefte aan huisvesting. Het feit dat er mensen zijn die geen onderdak hebben en dat er tegelijk mogelijkheden beschikbaar zijn om woonruimte beter in te vullen toont een essentiële mismatch aan. Het logische streefdoel is dat voor iedereen in Vlaanderen de woonbehoefte ingevuld is.
