Wat zien we?
De Vlaamse materiaalconsumptie (Domestic Material Consumption, DMC) is een belangrijke maatstaf voor de toekomstige hoeveelheid afval en emissies, aangezien alle lokaal geconsumeerde materialen vroeg of laat veranderen in afval of emissies. De DMC schommelt in de periode 2010-2024 tussen de 130 miljoen ton en 166 miljoen ton, en vertoont over de hele lijn een dalende trend: van 25,0 ton per inwoner in 2010 naar 19,1 ton per inwoner in 2024 (-24 %).
Het grootste gedeelte van de DMC wordt bepaald door niet-metallische mineralen, gevolgd door fossiele energiedragers, biomassa en metaalertsen. De sterke daling in 2024 is voornamelijk te verklaren door de grote daling bij de invoer van fossiele energiedragers (van 74 miljoen ton naar 39 miljoen ton) als gevolg van de handel in vloeibaar aardgas via de LNG-terminals in Zeebrugge.
Waar willen we naartoe?
In een circulaire economie daalt de globale materiaalconsumptie. De Vlaamse materiaalconsumptie of Domestic Material Consumption (DMC) geeft weer hoeveel materialen binnen Vlaanderen verbruikt worden. Dit gaat zowel over kort- als over langlevende toepassingen: voeding of verpakkingen circuleren bijvoorbeeld zeer snel, voertuigen doen heel wat jaren dienst en gebouwen makkelijk meerdere decennia. De DMC brengt het rechtstreekse potentieel voor de CE in Vlaanderen in beeld, omdat zonder toepassing van circulaire principes deze materialen op een gegeven moment omgezet worden in afval en emissies. De DMC omvat maar een deel van deze consumptie: een daling van de DMC kan komen door een verminderde consumptie, maar ook door outsourcing van materiaalintensieve productiestappen naar het buitenland. De Vlaamse materialenvoetafdruk brengt de volledige consumptie in beeld door rekening te houden met de indirecte grondstoffen die nodig waren. De efficiëntie waarmee de Vlaamse economie omgaat met materialen wordt weergegeven via de materialenproductiviteit.
